تراش های CNC (CNC) عمدتاً برای قطعات تولیدی در مقیاس بزرگ مناسب هستند و روش های تولید آنها شامل چرخش دایره های بیرونی، سوراخ های سوراخ کردن، هواپیماهای تراشکاری و غیره است. قادر به نوشتن برنامه، مناسب برای تولید انبوه و برخورداری از درجه بالایی از فناوری اتوماسیون در فرآیند تولید. از زمانی که MIT اولین ماشین تراش CNC جهان را در سال 1952 توسعه داد، ماشینکاری CNC به طور گسترده در صنعت تولید، به ویژه در صنایع خودروسازی، هوافضا و نظامی استفاده شد. در سطح سیستم، توسعه سریع وجود دارد.
ماشینکاری CNC به تولید با ابزارهای خاص تولید CNC اشاره دارد. تراش کنترل شده با شاخص CNC توسط زبان ماشین کاری CNC، معمولاً کد G، برنامه ریزی و کار می کند. زبان کد G ماشینکاری CNC به ابزار ماشینکاری CNC می گوید که کدام موقعیت دکارتی را برای استفاده از آن مختصات می کند، و نرخ تغذیه و سرعت اسپیندل ابزار، و همچنین تعویض کننده های ابزار ویژه، خنک کننده ها و سایر عملکردها را دستکاری می کند.
ماشینکاری CNC مزایای زیادی نسبت به تولید دستی دارد. به عنوان مثال، قطعات تولید شده توسط ماشینکاری CNC بسیار دقیق و قابل تکرار هستند. ماشینکاری CNC می تواند قطعاتی با اشکال پیچیده تولید کند که به صورت دستی قابل تولید نیستند. تکنولوژی ماشینکاری CNC به طور گسترده ای ترویج شده است. اکثر کارگاه های ماشینکاری دارای قابلیت ماشینکاری CNC هستند. متداول ترین روش های ماشینکاری CNC در کارگاه های ماشینکاری معمولی عبارتند از: فرز CNC، تراشکاری CNC و برش سیم CNC EDM (برش سیم EDM).
