(1) روش اندازه گیری در نقشه قطعه باید با ویژگی های ماشینکاری CNC تطبیق داده شود. در نقشه ماشینکاری قطعات دقیق، ابعاد باید بر روی همان مبنا ذکر شوند یا ابعاد مختصات باید مستقیماً آورده شوند.
1. این روش برچسب زدن نه تنها برای برنامه نویسی مناسب است، بلکه هماهنگی بین ابعاد را نیز تسهیل می کند، که راحتی زیادی را در حفظ ثبات معیارهای طراحی، معیارهای فرآیند، معیارهای تشخیص و تنظیمات مبدا برنامه نویسی به ارمغان می آورد.
2. از آنجایی که طراحان قطعات به طور کلی مونتاژ و سایر ویژگی های استفاده را در ابعاد گذاری در نظر می گیرند، آنها باید یک روش برچسب گذاری پراکنده محلی را اتخاذ کنند، که باعث ناراحتی زیادی برای آرایش فرآیند و ماشینکاری CNC خواهد شد.
3. از آنجایی که دقت ماشینکاری و دقت مکان یابی مکرر قطعات دقیق بالا است، ویژگی های استفاده به دلیل خطاهای انباشته بزرگ از بین نمی رود، بنابراین روش حاشیه نویسی پراکنده محلی را می توان به همان اندازه مرجع تغییر داد یا مستقیماً برچسب اندازه مختصات را داد. روش.
(2) نقطه پایه یا مختصات گره را در طول برنامه ریزی دستی محاسبه کنید. در برنامه نویسی خودکار، ماشینکاری قطعات دقیق نیاز به تعریف تمام عناصر هندسی تشکیل دهنده طرح کلی قطعه دارد. بنابراین، هنگام تجزیه و تحلیل نقشه قطعه، لازم است تجزیه و تحلیل شود که آیا شرایط داده شده عناصر هندسی کافی است یا خیر.
به عنوان مثال، قوس و خط مستقیم، قوس و قوس بر روی نقشه مماس هستند، اما با توجه به اندازه داده شده در شکل، هنگام محاسبه شرط مماس، حالت تلاقی یا جدایی می شود. به دلیل شرایط ناکافی عناصر هندسی تشکیل دهنده قطعات ماشینکاری قطعات دقیق، شروع برنامه ریزی غیرممکن است. هنگامی که این اتفاق می افتد، باید با مشورت با طراح قطعه حل شود.