مشکلات جدی در موجودی کارخانه های ماشینکاری وجود دارد. بیایید آنها را با جزئیات تجزیه و تحلیل کنیم.
1. سنت فناوری کنترل موجودی
موجودی کارخانه های پردازش ماشین آلات چین یک روش کنترل موجودی یکپارچه را برای همه مواد خام، محصولات نیمه تمام و محصولات نهایی اتخاذ می کند و موجودی را طبقه بندی نمی کند. این یک مدیریت موجودی غیر سنتی و گسترده است که یک مدیریت خاص برای یک موجودی کلیدی خاص پیشنهاد کند. از نظر محاسبه بهای تمام شده بنگاه ها، بنگاه های تولیدی در پایان سال فقط یک بار هزینه موجودی را محاسبه می کنند و هیچ بودجه ای از قبل وجود ندارد. کنترل موجودی هنوز روی مقدار موجودی باقی می ماند و آنها از کاهش سرمایه در گردش شرکت ناشی از مازاد موجودی آگاه نیستند.
2. سازماندهی غیر منطقی و کار ناهماهنگ بین بخشها
با توجه به تنظیم ساختار سازمانی، با وجود اینکه بنگاه تولیدی دارای سیستم مدیریت اطلاعات پیشرفته می باشد، تغییر طرح تولید در اولین بار به مسئول مربوطه ابلاغ نشده است. هر بخش فقط مسئول بخش خودش است. چه طرح خرید بر اساس برنامه تولید نباشد و چه در برنامه تولید، طرح مواد و در دسترس بودن مواد در هنگام تدوین در نظر گرفته نشود، احتمال دارد پس از بروز مشکلات، بحث و جدل وجود داشته باشد.
3. مدیریت ناکارآمد
با توجه به درجه پایین اطلاعات، شمارش مواد مشابه در موجودی انبارهای متعدد و درخواست های متعدد دشوار است. در عین حال، از آنجایی که مصرف مواد اولیه و لوازم جانبی امری عادی است، موجودی مواد شامل مواد بسیار متنوع، مقدار ناهموار است و روزانه تعداد زیادی مواد اولیه و لوازم جانبی مصرف خواهد شد. تعداد زیادی از لیست های انبار و خارج از انبار به صورت دستی پردازش می شوند و اشیاء فیزیکی به موقع بررسی می شوند، بنابراین کارایی مدیریت بسیار پایین است.
4. پیش بینی نادرست تقاضای مواد
شرکتهای تولیدی باید پیشبینیهای تقاضای مواد را برای تامینکنندگان ارسال کنند تا به تامینکنندگان در آمادهسازی کالاها و تایید سفارشها کمک کنند. حجم سفارش مشتری بر این اساس تغییر می کند و در نتیجه موجودی بیش از حد یا کمبود ایجاد می شود. همچنین کمبود کالا وجود دارد زیرا تامین کنندگان و ارائه دهندگان خدمات لجستیک شخص ثالث کالا را به موقع تحویل نمی دهند.