1. بر اساس سوراخ
سوراخ مورد استفاده به عنوان مرجع باید با یک آسیاب مختصات تمام شود. سوراخ مرجع باید تمیز و عاری از آلودگی باشد. دقت موقعیت یابی بر اساس سوراخ معمولاً می تواند به 5-10 میکرومتر برسد.
روش یافتن مرکز سیم الکترود (مرکز چنگال) به این صورت است که سیم الکترود را در سوراخ مرجع حرکت می دهد، مانند حرکت در جهت مثبت x، زمانی که سیم الکترود با دیواره سوراخ تماس الکتریکی دارد، الکترود سیم از این نقطه (یعنی x جهت منفی) حرکت می کند تا زمانی که سیم الکترود با دیواره سوراخ در انتهای دیگر تماس پیدا کند، سپس نقطه مرکزی سوراخ مختصات x است. باید در نقطه وسط این فاصله (وتر دایره) باشد. به طور مشابه، مختصات Yo نقطه مرکزی در جهت y سوراخ را می توان یافت. Xo، Yo موقعیت نقطه مرکزی سوراخ مرجع است.
این روش فقط به یافتن نقطه مرکزی سوراخ عبوری محدود می شود، اما برای قسمت هایی مانند موقعیت دایره بیرونی برای یافتن مرکز برای برش حفره داخلی، قرار گرفتن سوراخ مخصوص شکل به عنوان مرکز برای قرار دادن حفره داخلی. شکل برش، و سوراخ کور به عنوان مرکز برای مکان یابی و برش حفره یا شکل داخلی، لازم است از روش یافتن مرکز با ابزار گیره استفاده شود، یعنی به اصطلاح "روش موقعیت یابی پیش سوراخ" . نقشه بخشی از حفره برش توسط شکل قرار می گیرد. روش موقعیت یابی پیش سوراخ قطعه به این صورت است که یک صفحه پشتی با صفحات بالا و پایین موازی پیدا کنید، یک سوراخ سیم و یک سوراخ پیچ متوقف کنید و صفحه پشتی را به ماشین ابزار گیره دهید. در موقعیت مناسب ابتدا سوراخی به همان قطر قطر بیرونی بلنک برش دهید و سپس آن را داخل سوراخ قرار دهید و مختصات مرکزی برش این سوراخ مقدار مختصات مرکزی قسمتی است که قرار است برش دهید. آینده. قسمت خالی را روی صفحه پشتی با پیچ استاپ ببندید، سپس برنامه برش سوراخ داخلی را بنویسید، سپس سیم الکترود را به سوراخ سیم بکشید و سیم الکترود را در نقطه مرکزی قطعه قرار دهید.
2 بر اساس وجه انتهایی
دقت موقعیت یابی بر اساس نمای انتهایی به اندازه دقت موقعیت یابی بر اساس سوراخ نیست. این به این دلیل است که موقعیت یابی بر اساس وجه انتهایی فقط یک جهت است، در حالی که موقعیت بر اساس سوراخ بر اساس موقعیت دو دیواره سوراخ برای تعیین مرکز آن است. نقطه تعیین موقعیت در دو جهت است. بنابراین، روش موقعیت یابی بر اساس نمای انتهایی نسبتاً آسان برای ایجاد خطا است و دستیابی به الزامات دقت بالا دشوار است. به طور کلی، زمانی که موقعیت یابی بر اساس سطح انتهایی صورت می گیرد، به دلیل شرایط مختلف (مانند وجود لایه اکسیدی روی سطح موقعیت یابی، وجود سیال کاری، اندازه کشش سیم و غیره) احتمال بروز خطاهای موقعیت یابی وجود دارد. ). بنابراین، در فرآیند موقعیت یابی، بهتر است چندین بار بیشتر انجام شود. چنگال موقعیت یابی انتهایی را "تراز" می نامند. تراز کردن را می توان توسط فیکسچر درجه دو نیز انجام داد.
ساختار فیکسچر نوع دوم نشان داده شده است. بدنه گیره 1 در جهت محور y به مکان یاب 5 و در جهت محور X به مکان یاب 4 نزدیک است. پس از اینکه مختصات محور y مقدار مشخصی را بدست آورد، کالسکه جهت X برای برش سطح A تغذیه می شود و سپس مختصات محور x مقدار مشخصی را می گیرد. پس از تنظیم مقدار، کالسکه در جهت y تغذیه می شود تا سمت B را برش دهد. در این زمان، سطوح A و B بریده شده نه تنها موازی با سیم الکترود هستند، بلکه عمود بر سیم الکترود نیز هستند که می تواند به عنوان سطح مرجع تعیین موقعیت دقیق برای بستن قطعه کار استفاده شود.