فرآیندهای تصفیه سطح مانند آبکاری، اسپری روغن، چاپ، چاپ انتقال آب و غیره در زندگی وجود دارد، باید رنگ را روی سطح پلاستیک اسپری کنیم. هدف از پاشش محصولات پلاستیکی ایجاد یک پوشش پیوسته جامد بر روی سطح آن و بازی دادن به عملکردهای تزئینی، محافظ و سایر عملکردهای خاص آن است. کریستالی بودن پلاستیک تاثیر زیادی بر چسبندگی لایه رنگ دارد. بلورینگی بالا منجر به چسبندگی ضعیف لایه رنگ می شود و کریستالینیتی کم منجر به چسبندگی بهتر پوشش سطح می شود.
علاوه بر این، انرژی سطحی پلاستیک ها به طور کلی کم است (مانند نایلون، PP و مواد دیگر)، که برای چسبندگی پوشش مناسب نیست و چسبندگی بین بستر و پوشش ضعیف است. مستقیم ترین تاثیر چسبندگی ضعیف، ریزش رنگ است که نمی تواند به اثر مورد نیاز برای عملیات سطح دست یابد. روش بهبود موثر چسبندگی در تولید واقعی پوشش، افزایش چسبندگی از طریق فرآیند پیش تصفیه زیرلایه است. به طور کلی، روشهای متداول شامل کرونا، شعله، آسیاب، تقویت کننده چسبندگی و غیره است. در مقایسه با آبکاری، سنگ زنی و سایر روش های تصفیه، اسپری یک لایه از پروموتر چسبندگی عامل درمان شنگ شنگ بین بستر و پوشش، عملیات فرآیند را ساده تر، اثر را پایدارتر و قابل کنترل تر می کند، بنابراین، به طور گسترده در صنعت پوشش استفاده می شود.
