مواد برای پردازش قطعات دقیق از مواد خاصی ساخته شده است و قطعات با سختی بیشتر قابل پردازش نیستند، در غیر این صورت قطعات شکسته می شوند، بنابراین باید بدانید که همه مواد برای ماشینکاری دقیق مناسب نیستند. مواد فرآوری شده را می توان به مواد فلزی و مواد غیرفلزی تقسیم کرد.
پردازش قطعات دقیق نیاز به سختی مواد دارد. در برخی موارد، هر چه سختی مواد بالاتر باشد، بهتر است، اما به سختی مورد نیاز قطعات ماشینکاری شده محدود می شود. مواد پردازش شده نمی تواند خیلی سخت باشد. اگر سخت تر از قطعات ماشین باشد باعث غیر قابل پردازش می شود.
پردازش قطعات دقیق
به طور کلی، سختی مواد فلزی فولاد ضد زنگ، پس از آن چدن، پس از آن مس، و سپس آلومینیوم است. فرآوری سرامیک، پلاستیک و غیره متعلق به فرآوری مواد غیرفلزی است.
مواد پردازش قطعات دقیق نسبتاً نرم و سخت است، حداقل یک درجه کمتر از سختی قطعات ماشین. در عین حال، بستگی به عملکرد قطعات ماشینکاری شده و انتخاب معقول مواد برای قطعات نیز دارد.
یکی از اصول پردازش قطعات دقیق این است که قبل از پردازش باید به چگالی مواد توجه کنید. اگر چگالی خیلی زیاد باشد معادل سختی زیاد است و اگر سختی از سختی قطعات بیشتر باشد قابل پردازش نیست و نه تنها به قطعات آسیب می رساند بلکه باعث ایجاد خطری مانند چاقو می شود. پرواز کردن و صدمه زدن به مردم بنابراین، به طور کلی، برای پردازش مکانیکی، کیفیت مواد باید کمتر از سختی ماشین ابزار باشد تا بتوان آن را پردازش کرد.