۱- فرار مغزها: به طور کلی، از ابتدا تا به امروز، حرفه پردازش فلز ورق همواره با انجام دادن روش کارآموزی و یادگیری را دنبال کرده است. کارآموزی دارای چرخه یادگیری طولانی و یک سیستم ناقص است و بیشتر کارآموزان تغییر موقعیت ها را در وسط مطالعات خود انتخاب خواهند کرد. علاوه بر این، به دلیل اینکه کارآموزان همه تازه وارد هستند، تفاوت هایی بین تازه واردان و افراد قدیمی وجود خواهد داشت، بنابراین تازه واردان پس از یادگیری بسیار نوآورانه خواهند بود و مهارت های حرفه ای و عقل سلیم که در این راه از بین می رود، به دور از برآورده کردن نیازهای توسعه سازمانی است.
2. occlusion اطلاعات: امروز عصر اینترنت است، و اساسا تمام اطلاعات به دست آمده از اینترنت می آید، اما مدیران اجرایی بسیاری از شرکت ها به ندرت وقت خود را صرف نگاه کردن به اطلاعات مربوطه از اینترنت می کنند، بنابراین دوران عدم حفظ اطلاعات نیز بر توانایی توسعه عامل اصلی شرکت تأثیر می گذارد.
3. تجهیزات منسوخ شده: برشی---punching---برند--- فرآیند یا شعله برش پلاسما---بردار--- مهارت های جوش. تا آنجا که به تجهیزات مربوط می شود، بخش بزرگی از شرکت های پردازش فلز ورق داخلی اساساً هنوز در حالت تولید در مقیاس کوچک، به طور کلی تنها یک پانچ، یک ماشین خم کننده، و یک ماشین برش لیزری هستند. در حال حاضر بیشتر ماشین های پانچ کردن اساساً هنوز ماشین های مشت زدن نسبتاً کم پایان هستند. نرم افزار برنامه نویسی برخی از ماشین ها هنوز در عصر DOS است که کارایی تولید را تا حد زیادی کاهش می دهد که رقابت پذیری بنگاه ها را تا حد زیادی تحت تأثیر قرار می دهد. تجهیزات منسوخ شده باید برای بهبود کارایی تولید ارتقا یابند.
۴- عدم مهارت: سازمان آموزش پردازش فلز ورق هنوز در دوره آموزش ساده عملیات ماشینی است، و هنوز استاندارد حرفه ای بسیار حرفه ای را تشکیل نداده است. نرخ بهره برداری از تجهیزات بالا نیست، و کیفیت محصول را نمی توان تضمین کرد. کمبود کارگران ماهر به عامل برجسته ای تبدیل شده است که ارتقاء صنعتی را محدود می کند.