چگونه مرجع درشت و ریز را برای ماشینکاری قطعات مکانیکی دقیق انتخاب کنیم؟

کسانی که به ماشینکاری دقیق قطعات مکانیکی مشغول هستند می دانند که از ابتدای ماشین کاری تا زمان ماشینکاری، باید مبدأ موقعیت یابی انتخاب شود. بنابراین مرجع موقعیت یابی چیست؟

داده موقعیت یابی برای تعیین موقعیت نسبی قطعه کار با توجه به سطح ماشین و ابزار استفاده می شود. داده های مورد استفاده در ابتدا پردازش نشده است و داده های درشت نامیده می شود. مبدأ موقعیت یابی که در فرآیندهای بعدی استفاده می شود، سطح ماشینکاری شده است که ما آن را مبدأ ریز می نامیم.

در طراحی فرآیند ماشینکاری قطعات مکانیکی، نحوه انتخاب به عنوان سطح مبنا موضوع بسیار مهمی است. اینکه آیا انتخاب داده موقعیت یابی معقول است یا خیر، مستقیماً بر کیفیت پردازش قطعات دقیق و پیچیدگی ساختار دستگاه ابزار ماشین تأثیر می گذارد. نقش بنچمارک بوتیک متفاوت است، اصول انتخاب این دو نیز متفاوت است.

اصول انتخاب معیار ناهموار: یکی اطمینان از اینکه هر سطح ماشینکاری شده دارای حاشیه کافی است، دوم اطمینان از اینکه اندازه و مکان سطح ماشینکاری نشده مطابق با الزامات طراحی است. داده درشت انتخاب شده باید برای قرار دادن قطعه، گیره و پردازش آسان باشد، به طوری که ساختار فیکسچر ساده باشد. اگر مطمئن هستید که سطح قطعه کار شده است و موقعیت بین سطح ماشینکاری نشده دقیق است، سطح ماشینکاری نشده باید به عنوان مرجع ناهموار استفاده شود. برای اطمینان از کوچک و یکنواخت بودن میزان زبری سطح مهم، سطح باید به عنوان مبدأ زبری انتخاب شود. برای اطمینان از کوچک و یکنواخت بودن میزان زبری سطح مهم، سطح باید به عنوان مبدأ زبری انتخاب شود. به منظور ایجاد یکنواختی بیشتر در سطوح ماشینکاری با دقت چندگانه روی قسمت خالی، سطح ماشینکاری ناهموار باید به گونه ای انتخاب شود که سطح ماشینکاری ناهموار بر اساس داده ماشینکاری ناصاف انتخاب شده باشد. سطح مبدأ ناهموار با خطای موقعیت یکنواخت، سطح مبدأ ناهموار است. برای اطمینان از موقعیت یابی قابل اطمینان، سطح مبدأ ناهموار باید صاف، بدون نقص مانند اسپرو، بالابر یا لبه پرواز باشد. از داده‌های ناهموار عمومی فقط یک بار می‌توان استفاده کرد، مخصوصاً از داده‌های موقعیت‌یابی اصلی، تا خطای موقعیت بزرگی ایجاد نشود.

اصل انتخاب معیار دقت ماشینکاری قطعات مکانیکی: معیار تعیین موقعیت انتخاب شده باید به راحتی قابل مکان یابی، گیره و پردازش باشد و باید دقت موقعیت یابی کافی را داشته باشد. اصل معیار یکنواخت هنگامی که قطعه کار با یک گروه معین از پایه ریز قرار می گیرد تا پردازش بیشتر سطوح باقیمانده را تسهیل کند، باید از همان گروه مبنا برای موقعیت یابی در پردازش این سطوح استفاده کرد که می تواند طراحی و ساخت ابزار و ابزار را کاهش دهد. اجتناب از داده خطاهای تبدیل و افزایش بهره وری. اصل همپوشانی مرجع هنگامی که سطح ماشینکاری شده یک قطعه مکانیکی دقیق نیاز به اطمینان از دقت موقعیت انتهایی دارد، مرجع طراحی باید به عنوان مرجع تعیین موقعیت انتخاب شود. هنگامی که از اصل سازگار مرجع برای تعیین موقعیت استفاده می شود و دقت موقعیت این سطوح نمی تواند تضمین شود، باید از همپوشانی مرجع استفاده شود. اصل، اصل خود ارجاع است. هنگامی که فرآیند تکمیل سطح خاصی نیاز به یک حاشیه کوچک و یکنواخت دارد، خود سطح ماشینکاری شده می تواند به عنوان مرجع تعیین موقعیت برای موقعیت یابی استفاده شود، زمانی که الزامات دقت موقعیت توسط فرآیند قبلی تضمین شود.