برای ماشینکاری تیتانیوم بهتر است دوک نخ ریسی ISO 50 را به برآمدگی ابزار کوتاه مجهز کنید. با این حال، وضعیت فعلی این است که اکثر ماشین‌ابزارها به دوک IS0 40 مجهز هستند. اگر استحکام ماشین ابزار خیلی قوی باشد، تیز نگه داشتن ابزار برای مدت طولانی غیرممکن است. علاوه بر این، نحوه بستن قطعات با ساختار پیچیده نیز یک مشکل خاردار است. با این حال، بزرگترین چالش در واقع از لرزش و گرما ناشی می شود.
گاهی اوقات، فرآیند برش در پردازش تیتانیوم باید برای فرزکاری کامل، برش جانبی یا فرز کانتور استفاده شود که باعث ایجاد لرزش و ایجاد شرایط برش بد می شود. لرزش باعث شکسته شدن تیغه، آسیب دیدن تیغه و نتایج پیش بینی نشده زیادی می شود. بنابراین هنگام تنظیم ماشین ابزار باید به اصل بهبود پایداری برای کاهش وقوع ارتعاش توجه کنیم. یک اقدام بهبود، اتخاذ بستن چند مرحله‌ای برای نزدیک‌تر کردن قطعات به دوک برای کمک به جبران ارتعاش است.
گرمای زیادی در فرآیند پردازش تیتانیوم تولید می شود و در نتیجه دما افزایش می یابد. متأسفانه دمای بالا بر عملکرد برش ابزار تأثیر می گذارد، اما بر سختی قطعه کار تأثیر نمی گذارد. تیتانیوم همچنان می‌تواند سختی و استحکام بسیار بالایی را در دمای بالا حفظ کند و حتی سخت شدن کار نیز رخ می‌دهد، که پردازش را دشوارتر می‌کند و برای برخی از فرآیندهای برش بعدی مساعد نیست. بنابراین، انتخاب بهترین مارک تیغه شاخص و شکل شیار، کلید موفقیت ماشینکاری است. با توجه به تجربه گذشته، نام تجاری تیغه بدون پوشش دانه ریز برای پردازش تیتانیوم بسیار مناسب است. امروزه گریدهای تیغه با پوشش تیتانیوم PVD مزایای بیشتری در بهبود عملکرد برش دارند.
دقت، شرایط و پارامترهای صحیح برش
دقت خروجی محوری و شعاعی ابزار نیازمند توجه ویژه است. به عنوان مثال، اگر تیغه به درستی در فرز نصب نشده باشد، لبه برش اطراف بسیار آسان خواهد بود. علاوه بر این، عمر مفید ابزار نیز به دلیل تحمل نادرست ساخت ابزار، سایش ابزار، سایش دوک و عیوب دسته ابزار بسیار کاهش می یابد. در تمام موارد عملکرد ضعیف پردازش، نسبت ناشی از عوامل فوق در مجموع 80 درصد است.
در مقایسه با ابزار شیار چنگک مثبت که اکثر مردم آن را دوست دارند، ابزاری که شیار چنگک کمی منفی دارد، می‌تواند مواد را با تغذیه بالاتر حذف کند و خوراک هر دندان می‌تواند به 0.5 میلی‌متر برسد. اما این مستلزم آن است که ماشین ابزار بسیار محکم باشد و گیره بسیار پایدار باشد. علاوه بر فرز درج، باید از زاویه انحراف اصلی 90 درجه تا حد امکان اجتناب شود که می تواند پایداری برش را به خصوص در مورد عمق برش کم، بهبود بخشد. در فرز حفره عمیق، این یک روش ایده آل برای استفاده از ابزاری با طول متغیر از طریق دسته ابزار است و اثر پردازش آن بهتر از استفاده از یک ابزار بلند با طول واحد در کل فرآیند است.
هنگام آسیاب تیتانیوم، باید نرخ تغذیه هر دندان ابزار را به طور دقیق محاسبه کرد، به طوری که کمتر از حداقل نرخ تغذیه - معمولاً 0.1 میلی متر نباشد. علاوه بر این، شما همچنین می توانید سرعت اسپیندل را برای دستیابی به نرخ تغذیه اولیه کاهش دهید، که همچنین برای بهبود عمر ابزار مفید است. اگر از حداقل تغذیه برای هر دندان استفاده شود و سرعت دوک خیلی سریع باشد، تأثیر آن بر عمر ابزار می تواند تا 95 درصد باشد. هنگامی که شرایط کار پایدار برقرار شد، سرعت اسپیندل و نرخ تغذیه را می توان بر این اساس افزایش داد تا بهترین عملکرد را به دست آورد.