ضایعات تولید چیست؟
اتلاف هزینه های منابع
بسیاری از شرکت ها هنگام ساخت کارخانه ها و خرید تجهیزات فقط بر روی نیازهای کوتاه مدت تمرکز می کنند و برنامه مشخصی برای توسعه بلندمدت آینده شرکت ها ندارند. این منجر به اتلاف جدی زمین، کارخانه، تجهیزات و سایر منابع می شود.
ما اغلب می بینیم که برخی از شرکت ها مجبور به تقویت، تعمیر یا تخریب و بازسازی کارخانه های خود اندکی پس از اتمام هستند، زیرا زمانی که کارخانه اصلی ساخته شد، سطح کارخانه و کیفیت آن به دلیل کار ساخت جری یا غیرمنطقی استاندارد را برآورده نمی کرد. برنامه ریزی. در نتیجه، پس از چندین پیچ و خم، هزینه تعمیر و نگهداری و بازسازی چندین برابر بیشتر از ساخت یک کارخانه باکیفیت است که منجر به ضایعات تاسف بار می شود.
برخی از بنگاهها نیز هستند که مسیر بازار را نمیدانند و صرف نظر از اینکه بازاری برای این تجارت وجود داشته باشد، فقط به کسب و کار اصلی خود میچسبند. من چنین داستانی را شنیدهام: بسیاری از شرکتهایی که لوازم جانبی تلفن همراه تولید میکنند، پس از تعطیلی انبارهای خود را تمیز کردند و متوجه شدند که انبارها پر از کلیدهای تلفن همراه قدیمی است. چون متوجه نشدند که دوران موبایل های دکمه ای تمام شده است و موبایل های لمسی تمام بازار را اشغال کرده اند. آنها همچنان بر اساس ایده اولیه تولید می کردند. در نتیجه آنها فقط می توانستند کالاهای تولید شده را با مصرف منابع زیاد در انبار انباشته کنند.
اتلاف هزینه نیروی کار
بسیاری از کارآفرینان به این دیدگاه معتقدند: شرکت ها باید تا حد امکان بزرگ و قوی باشند. تنها زمانی که شرکتها بزرگتر و قویتر باشند، میتوانند رقابت کافی داشته باشند. نتیجه این دیدگاه این است که بنگاه ها بدون توجه به قانون بازار، کورکورانه اقدام به استخدام و گسترش مقیاس خود می کنند. راه اندازی و مدیریت بخش دست و پا گیر است و تعداد زیادی از موسسات و پرسنل غیر ضروری سرمایه گذاری شرکت را افزایش می دهند و در عین حال کارایی تولید را کاهش می دهند.
به ویژه برخی از مدیران مشتاق برگزاری جلسات هستند و در یک جلسه نیز باید در مورد مسائل بزرگ صحبت کرد. از ترس اینکه شرکت کنندگان قدر روح جلسه را نبینند، گزارشی طولانی نیز در جلسه ارائه خواهد شد. با انجام این کار، می توانید زمان خسته کننده را از بین ببرید، و از طرف دیگر، به نظر می رسد که سخت کار می کنید و کمک های غیرقابل جایگزینی به توسعه شرکت می کنید. واقعا کشتن دو پرنده با یک سنگ و دوبرابر نتیجه گرفتن با نصف تلاش است. اما من نمی دانم که چنین مدیرانی نه تنها هزینه های نیروی کار خود، بلکه هزینه های نیروی کار همه شرکت کنندگان را نیز هدر می دهند. او کار زیادی را انجام داد که باید در خط مقدم کار می کرد و برای اتاق کنفرانس ارزش ایجاد می کرد. چگونه می تواند باعث اتلاف نشود؟
علاوه بر این، در برخی از شرکت ها، رئیس معتقد است که همه کارکنان دارای استعدادهای همه کاره هستند که نه تنها در پردازش و تولید خوب هستند، بلکه در جارو کردن کف، پخت و پز و مسواک زدن توالت نیز مهارت دارند. بنابراین باید ابتکار خود را کاملاً بسیج کنند، هر صبح و عصر جارو بکشند و ظهر در سفره خانه آشپزی کنند. این مشاغل دیگر از خارج استخدام نمی شوند، بلکه توسط کارمندان خودشان انجام می شود. در نتیجه مهندس با حقوق مهندس زمین را جارو می کند و تکنسین با حقوق تکنسین آشپزی می کند. استخدام خالهای که زمین را جارو میکشد و کمتر آشپزی میکند، تأثیر زیادی بر راندمان کاری آن متخصصان گذاشته است. واقعاً مثل برداشتن دانه کنجد و گم کردن هندوانه است.
اتلاف تفکر خلاق
صنعت تولید امروزی بیشتر شبیه ژیمناستیک رادیویی است. افراد مجموعهای از ژیمناستیک را به چندین عمل تجزیه میشکنند و کار در اصل پیچیده ساده میشود. این روش ممکن است در روزهای اولیه تأسیس بنگاه فوری باشد، اما با انباشت سرمایه و گسترش تجارت، آنقدر بی وقفه است که بتوان به ترتیب و ترکیب اقدامات تجزیه رضایت داد. بنگاههای تولیدی، بهویژه آنهایی که محصولات خود را دارند، باید تلاش کنند تا تفکر خلاق خود را کاملاً بازی کنند و محصولات خود را با دستور خودشان برندسازی کنند.
با این حال، واقعیت این است که فعالان تجاری، برای منافع کوتاه مدت یا ترس از ضرر ناشی از شکست نوآوری، نگرش محافظه کارانه و منظمی را اتخاذ می کنند و به همه ایده های جدید نه می گویند. بنابراین کارکنان زیر طبیعتاً ابتدایی ترین و بدون فکرترین کار خود را انجام می دهند. با گذشت زمان، افراد متفکر بدون فکر وارد خطوط مونتاژ ماشینها شدند و تکنسینهای جوان زودتر از موعد وارد سوء تفاهم از ارشدیت در درجاتی شدند که باید سرشار از خلاقیت باشد.
اگر اتلاف دارایی های مشهود بنگاه ها مانند شکستن استخوان ها و ماهیچه ها باشد، اتلاف دارایی های نامشهود مانند یک غده بدخیم، نامرئی و غیرقابل لمس، اما کشنده تر است.
در تحلیل نهایی، دلایل اتلاف فوق یکسان است: کوته فکری، جاه طلبی و پیگیری منافع فوری بدون توجه طولانی مدت. این نه تنها یک بیماری سرسخت صنعت تولید چین است، بلکه یک بیماری رایج در همه صنایع است. شاید، لازم نیست ابتدا به صنعت 4 حسادت کنیم.0، بلکه باید یاد بگیریم که به شرکت با دیدی توسعهیافته و غیر تند بنگریم، یاد بگیریم به ستارهها نگاه کنیم و زمینی باشیم. و یاد بگیرید که تمام دارایی های ملموس و نامشهود شرکت را در سطح استراتژیک گرامی بدارید. حذف این ضایعات کمتر از ایجاد خون تازه برای بنگاه ها نیست.