1. انتخاب ابزار
به طور کلی، اکثر مواد فولادی با منگنز بالا می توانند کاربیدهای سیمانی yw1 و yw2 را هنگام ماشینکاری انتخاب کنند. Yw1 دارای سختی حرارتی خوبی است، می تواند بار ضربه ای خاص را تحمل کند و تطبیق پذیری خوبی دارد. Yw2 مقاومت سایشی کمی کمتر از yw1 دارد، اما استحکام بالایی دارد و می تواند بار ضربه ای زیادی را تحمل کند. آنها رسانایی حرارتی خوبی دارند و به راحتی بین تراشه ها و ابزارها به هم متصل نمی شوند، بنابراین برای پردازش مواد فولادی با منگنز بالا مناسب تر هستند.
هنگامی که شکل، اندازه و ساختار قطعه کار برای استفاده از ابزار کاربید سیمانی مناسب نباشد، می توان از ابزارهای فولادی پرسرعت جدید استفاده کرد. دارای ویژگی های سختی بالا، مقاومت در برابر سایش، سختی قرمز بالا و ترموپلاستیک خوب است.
2. پارامترهای برش ابزار
پردازش فولاد با منگنز بالا باید ویژگی های فرآیند ساختار و مواد و همچنین نیروی برش و حرارت برش تولید شده را در نظر بگیرد، زیرا قطعات به راحتی تغییر شکل می دهند و بر کیفیت محصول تأثیر می گذارند. در عین حال، الزامات خاصی برای پارامترهای هندسی ابزار چرخش رزوه داخلی وجود دارد: زاویه جلو، زاویه عقب و زاویه عقب کمکی ابزار چرخش رزوه داخلی باید تأثیر زاویه افزایش نخ قطعه کار را در نظر بگیرد. ، بنابراین زاویه بزرگ عقب برای ابزار تراش درشت انتخاب می شود. ابزار چرخش دقیق، شعاع قوس روی صفحه چنگک را آسیاب می‌کند، که تشکیل و حذف تراشه‌ها را راحت‌تر می‌کند. زبری سطح قوس باید بسیار کم باشد. سنگ زنی دقیق پس از آسیاب تأثیر مستقیمی بر کیفیت پردازش خواهد داشت.
3. برش پارامترها
عملکرد برش فولاد منگنز بالا ضعیف است. به منظور اطمینان از دوام خاص ابزار، سرعت برش نباید خیلی زیاد باشد. هنگام چرخش با ابزار کاربید سیمانی، سرعت برش ({0}}) m/min است. هنگام چرخش با ابزار سرامیکی، سرعت برش (50-80) M-min است. به منظور جلوگیری از برش ابزار بر روی سطح قطعه کار و لایه سخت شده پس از برش قبلی، عمق برش و سرعت تغذیه نباید خیلی کم باشد. گاهی اوقات، به منظور بهبود دوام ابزار و اطمینان از راندمان برش مشخص، سرعت برش کم (8-20) متر در دقیقه و تغذیه زیاد (0.{5}}.5) میلی‌متر بر دقیقه است. برای چرخش خشن استفاده می شود.
قابلیت ماشینکاری فولاد با منگنز بالا را می توان با عملیات حرارتی قبل از ماشینکاری خشن بهبود بخشید. روش کار به این صورت است که فولاد پر منگنز را تا ({0}}) درجه حرارت داده و پس از 2 ساعت نگه داشتن آن سرد می شود تا ساختار آستنیتی فولاد پر منگنز به ساختار آستنیتی تبدیل شود تا سطح کار سخت شود. را می توان به طور قابل توجهی کاهش داد و قابلیت ماشینکاری را می توان به طور قابل توجهی بهبود بخشید. قطعه کار باید قبل از اتمام تراشکاری و استفاده خاموش شود تا ساختار فولادی بتواند دوباره به آستنیت تبدیل شود.