علل ایجاد خراش:
1. ورود / خروج ابزار
به طور کلی، سوراخ تولید شده توسط ابزار هنگام چرخاندن قطعه کار بزرگتر از آن است که ابزار هنگام چرخاندن قطعه کار تولید می کند.
2. زاویه برش هواپیما
زاویه برش سطحی تأثیر زیادی بر تشکیل سوراخ در جهت برش برش لبه پایینی دارد. زاویه برش سطحی به عنوان زاویه بین جهت سرعت برش (سنتز برداری سرعت ابزار و سرعت تغذیه) در نقطه ای از لبه برش عمود بر محور فرز و جهت سطح پایانه قطعه کار هنگام برش تعریف می شود. لبه از سطح پایانه قطعه کار خارج می شود. جهت سطح پایانه قطعه کار از نقطه چرخش ابزار تا نقطه چرخش ابزار است.
3. دنباله خروج بینی EOS
در فرآیند فرز پایانی، اندازه سوراخ تا حد زیادی به ترتیب خروج نوک ابزار بستگی دارد.
4. تأثیر عوامل دیگر
(1) پارامترهای آسیاب، دمای آسیاب و محیط برش نیز تأثیر خاصی بر تشکیل فرزها خواهند داشت. تأثیر برخی از عوامل اصلی مانند سرعت تغذیه و عمق فرز توسط نظریه زاویه برش صفحه و تئوری EOS ترتیب خروج نوک ابزار منعکس می شود که تکرار نخواهد شد.
(2) هرچه شکل پذیری مواد قطعه کار بهتر باشد، ایجاد فرزهای نوع I آسان تر است. در فرآیند ماشینکاری مواد شکننده آسیاب انتهایی، اگر نرخ تغذیه یا زاویه برش سطحی زیاد باشد، منجر به تشکیل سوراخهای نوع III (عیوب) میشود.
(3) هنگامی که زاویه بین سطح انتهایی قطعه کار و صفحه ماشینکاری شده بزرگتر از زاویه راست باشد، به دلیل افزایش سختی پشتیبانی سطح انتهایی، می توان از تشکیل فرزها جلوگیری کرد.
(4) استفاده از مایع فرز برای طولانی کردن عمر ابزار، کاهش سایش ابزار، روانکاری فرآیند فرز و سپس کاهش اندازه سوراخ مفید است.
(5) سایش ابزار تأثیر زیادی در تشکیل فرزها دارد. وقتی ابزار تا حدی فرسوده می شود، قوس نوک ابزار افزایش می یابد که نه تنها باعث افزایش اندازه سوراخ در جهت خروجی ابزار می شود، بلکه در جهت برش ابزار نیز سوراخ هایی ایجاد می کند. مکانیسم آن نیاز به مطالعه بیشتر دارد.
(6) عوامل دیگری مانند مواد ابزار نیز تأثیر خاصی بر تشکیل فرزها دارند. در شرایط برش یکسان، ابزارهای الماسی برای جلوگیری از تشکیل سوراخ نسبت به سایر ابزارها مساعدتر هستند.