1. ماشینکاری سطوح ناپیوسته می تواند منجر به برش متناوب شود، مانند ماشینکاری شیارهای مختلف و تمیز کردن ریشه. در تراشکاری کلاسیک، این عملیات می تواند بار ضربه ای ایجاد کند که برای ماشین کاری مساعد نیست و در نتیجه کیفیت سطح ماشینکاری ضعیف و سایش زودهنگام ابزار ایجاد می شود. در ماشینکاری ترکیب فرز، ابزار مورد استفاده فرز برش است و خود فرز برش متناوب در تغییر دوره ای بار است.
2. هنگامی که مواد پردازش شده مواد تراشه بلند است. در تراشکاری، مقابله با تشکیل تراشه دشوار است. پیدا کردن یک شیار شکستن تراشه مناسب برای ابزار تراشکاری چندان آسان نیست. کاتر فرز مورد استفاده در ماشینکاری ترکیب فرز، براده های کوتاه تولید می کند که به طور قابل توجهی کنترل براده ها را بهبود می بخشد.
3. با در نظر گرفتن ماشینکاری میل لنگ و دوک با ژورنال خارج از مرکز، در تراشکاری، کیفیت غیرعادی قطعات کار مانند ژورنال میل لنگ و بادامک خارج از مرکز می تواند منجر به تولید نیروی نامتعادل شود که تأثیر نامطلوبی بر ماشینکاری دارد، در حالی که ماشینکاری ترکیب فرز تراش از چنین تأثیر منفی به دلیل سرعت چرخش پایین قطعه کار جلوگیری می کند.
