قطعات شفت تراش جزء اصلی تجهیزات مکانیکی هستند که معمولاً نقش پشتیبانی کننده انتقال و انتقال گشتاور را ایفا می کنند.
1. فرم های ساختاری قطعات شفت فرم های ساختاری قطعات شفت را می توان به شفت های نوری، شفت های پلکانی و شفت های اسپلین و غیره تقسیم کرد. آنها به طور کلی از سطوح استوانه ای، پله ها، وجه های انتهایی، پخ ها، قوس ها و شیارها تشکیل شده اند. کاری که آنها انجام می دهند این است:
1) سطوح استوانه ای به طور کلی برای پشتیبانی از قطعات انتقال (مانند چرخ دنده ها، شیارها و غیره) و انتقال گشتاور و غیره استفاده می شود.
2) پله ها و وجه های انتهایی عموماً برای تعیین موقعیت محوری قطعات نصب شده روی شفت استفاده می شوند.
3) وظیفه پخ زدن از یک طرف تسهیل مونتاژ سایر قطعات و از بین بردن سوراخ های گوشه تیز قطعات برای جلوگیری از آسیب دیدگی دست است. بنابراین، به جز موارد خاص، گوشه های تیز قطعات عموماً باید پخ شوند.
4) قوس می تواند تمرکز تنش را از بین ببرد، استحکام شفت را بهبود بخشد و از نقص هایی مانند ترک در فرآیند عملیات حرارتی شفت جلوگیری کند.
2. الزامات فنی قطعات شفت الزامات فنی قطعات شفت است و ماشین تراش عمدتاً شامل دقت ماشینکاری، کیفیت سطح و الزامات عملیات حرارتی است.
(1) دقت ابعادی عمدتاً شامل دقت ابعادی قطر و طول، به ویژه دقت ابعادی قطر است.
قطر شفت یک صفحه مبدأ مهم برای مونتاژ قطعات است. تنها زمانی که دقت ابعادی قابل توجهی به دست آید، می توان دقت نصب مجموعه مکانیکی را تضمین کرد.
(2) دقت شکل شامل گردی، صافی، صافی و استوانه است.
(3) دقت موقعیت شامل هم محوری، خروجی دایره ای، عمود بودن و موازی بودن است.
(4) زبری سطح به منظور اطمینان از الزامات فنی دقت ماشینکاری، کیفیت سطح سطح ماشینکاری شده باید بهبود یابد. هنگام تراشکاری مواد فولاد کربنی متوسط روی یک ماشین تراش معمولی، مقدار زبری سطح R است. تراش معمولاً می تواند به 1_ 6 اجرا برسد. تحت شرایط خاص، هنگام چرخش رزوه های دقیق، سنج های پلاگین نخ، و سنج های حلقه نخ، خط کش مقدار زبری سطح. حداکثر تا 0.4 بعدازظهر یا بیشتر.
(5) شفت هایی با شرایط عملیات حرارتی مهم به طور کلی باید عملیات حرارتی شوند.
1) عادی سازی یا مقابله با آتش. نرمال کردن یا بازپخت تراش می تواند دانه های داخل فولاد را تصفیه کند، تنش داخلی ناشی از اصلی یا پس از آهنگری و ریخته گری را از بین ببرد، سختی مواد را کاهش دهد و عملکرد برش را بهبود بخشد. نرمال سازی یا بازپخت تراش معمولاً قبل از برش یا بعد از تراشکاری خشن انجام می شود.
2) درمان خاموش کننده و معتدل. خاموش کردن و تمپر کردن تراش نه تنها می تواند خواص مکانیکی جامع خوبی را به دست آورد، تغییر شکل پردازش بعدی را کاهش دهد، بلکه عملکرد برش را بهبود بخشد و صافی سطح ماشینکاری شده را بهبود بخشد. این یک فرآیند عملیات حرارتی رایج برای قطعات شفت است. درمان خاموش کردن و تمپر کردن معمولاً بعد از خشن کردن و قبل از نیمه تمام کردن انجام می شود.
3) درمان کوئنچ سطحی. درمان خاموش کردن سطح ماشین تراش برای بهبود سختی، مقاومت در برابر سایش و استحکام خستگی سطح کار فولاد است و هسته همچنان چقرمگی خوبی را حفظ می کند، یعنی وضعیت عملکرد سختی سخت خارجی و داخلی. دو روش متداول وجود دارد: یکی سخت کردن لایه کربوره شده با عمق 5/0 و 2/5 میلی متر روی سطح قطعات فولاد کم کربن یا فولاد کم آلیاژ است. دیگری سخت کردن فولاد کربن متوسط یا فولاد ساختاری آلیاژ کربن متوسط است. سطح قطعات با گرمایش القایی سخت می شود. سخت شدن سطح عموماً بعد از نیمه تمام و قبل از اتمام مرتب می شود.